ΚΥΡΙΑΚΟΣ Ι. ΒΑΛΑΒΑΝΗΣ «ΣΜΥΡΝΑΙΟΣ»

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ (Πέμπτη, 11 Μαρτίου 1999)

 

Στον Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσός από 1-15 Μαρτίου 1999 στην 45η ατομική του έκθεση, εκθέτει 97 έργα ζωγραφικής με πενάκι τα περισσότερα τοπιογραφικού χαρακτήρος με επί μέρους θέματα κάστρα, δρομάκια, απόψεις νηπίων, καμάρες, μύλους, ανεμόμυλους, φράκτες, αυλές, γεφύρια, μονές, εκκλησίες, αρχοντικά, πύργους, Λιμάνια, παλαιές πόρτες, καΐκια, καρνάγια, επαγγέλματα κ.α. και όλα αυτά με λεπτομερειακή αποτύπωση και παραστατική γραφή. Πρόκειται για ένα δημιουργό με ισχυρή δύναμη και θέληση που έκανε τα αδύνατα δυνατά, τα αδιανόητα νοητά, μιας, και έχασε τα χέρια του (παλάμη και δάκτυλα) και μέσα από μια υπέρβαση και ανείπωτη ερμηνεία λογικής, αι­τιολόγησε τα αναιτιολόγητα, κάνοντας έργο ζωής τη δύναμη του. Με δέος και θρησκευτική ευλάβεια επικοινώνησα με το έργο του, μιας και η ζωγραφική του γλώσσα έγινε το μεγαλύτερο μέσο έκφρασης και επικοινωνίας, αλλά και παρέμεινε απαλλαγμένος από ξένες προκαταλήψεις και τεχνικές μανιέρες.

Πράγματι, αποκομίσαμε την εντύπωση πως το σύνολον και ο κύκλος των εκ­φραστικών του επιλογών είχαν γενεσιουργό αιτία την φωνή της συνειδήσεως και την ευαγγελική ρήση «πάντα δυνατά τω πιστεύοντι» γι' αυτό και η προ­σφορά του ήταν και είναι καρπός ψυχικής και τεχνικής προεργασίας που ο δρόμος των αισθημάτων και της σιωπής έδωσαν μιαν άλλη σφαιρική θεώρηση και εκτίμηση της μορφής τρόπου ζωής με γνωσιολογικά εφόδια και μετουσιωτικής αξίας αποτέλεσμα. Εμείς έκπληκτοι εμπρός σε αυτό το θαύμα που τροποποίησε και μεταμόρφωσε το συναισθηματικό μας κόσμο - το επιτελού­μενο έργο του και εκφραστικό του πάθος - τιθασεύσαμε τις συγκινήσεις μας και ξεχαστήκαμε μέσα στη γενική αρμονία των εικαστικών του επιτεύξεων με τη ρεαλιστική του αισθητική.

Έργα πειθαρχημένα, με συμμετρία, φορμαλισμό και οργάνωση, έδωσαν ένα γενικό αποτέλεσμα σχεδιαστικής αυτοδυναμίας και αρχιτεκτονικής δομήσε­ως, γεμάτο παλμοδροσιά, χρώμα και στοχασμό. Επίσημα υπηρετεί το χώρο από το 1953, έχει στο ενεργητικό του 45 ατομικές εκθέσεις, 6 ομαδικές, ενώ έχε: λάβει 9 τιμητικές διακρίσεις, 4 μετάλλια και συμμετείχε στις Πανελλήνιες εκθέσεις από την 5η έως και την 14η,

 

Ας τον γνωρίσουμε εργοβιογραφικά και ας συνοδοιπορήσουμε την καλλιτεχνική του πορεία και σκέψη.

 

Στην μακρόχρονη θητεία του δεν πρόσφερε μόνο έργα με πλούσιο συναισθηματι­σμό, αλλά και μνήμες φυλετικών καταβολών που υποβάλλουν και συγκινούν γιατί αγγίζει την καρδιά της παραδόσεως μας, των παιδικών μας χρόνων, των καθημερινών βιωμάτων μας, του χθες, του σήμερα, την πνοή της Ελλάδος.

Έργα εντυπωσιακής δυνάμεως και παρουσίας, που μερικά ανήκουν στο χώρο της υπερβάσεως, του επέκεινα, της μεταφυσικής ανησυχίας και της προσευχητικής θέσεως και εκφράσεως.

Εργασία που παρουσιάζει έναν κόσμο εντόνου ψυχισμού, που διηγείται, που περιδιαβάζει του κόσμου τα προβλήματα ή που μνημειώνει το άγνωστο και ευρετηριάζει στις εικαστικές του σελίδες, τη ζωή του μη βλεπομένου κόσμου του και μας κάνει ένα περίπατο στο χώρο της σιω­πής με την εκφραστική του δύναμη.

Μορφολογικές εντυπώσεις που ζωντα­νεύουν το παρελθόν, το ουσιώνουν, το αναβιώνουν και με την διεισδυτική του ευαισθησία και συναισθηματική ανησυχία του, μεταστοιχειώνει σε οντολο­γική μεταστοιχείωση, διάχυτη νοσταλγία, οπτική οικείωοη και μας επικοινωνεί με τον εσωτερικό τους διάλογο.

 

Είναι γεγονός πως διαγράφεται με κάθε λεπτομέρεια ένας κόσμος στα πλά­να και σχήματα του που τον αναζητούμε. Χρειαζόμαστε την ηρεμία του και την γαλήνη του και με αδιάπτωτο ενδιαφέρον θέλουμε να αφουγκραστούμε με την φωνή του, να γνωρίσουμε τον κόσμο του, να συλλειτουργήσουμε φασμα­τικά και να συμπορευτούμε στη συμβολική του μεγαλοπρέπεια. Γνωρίζοντας τη μεγάλη του προσφορά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η τελευταία του εργα­σία όπως και οι προηγούμενες, δεν ήταν μια απαίτηση σφραγίδας τοπ προσω­πικού του γούστου, αλλά μια ανάγκη κοινής εκτιμήσεως και διαπιστώσεως να εκφραστεί όπως εκφράστηκε, να ανανεώσει τις γνώσεις μας και να μας ξενα­γήσει στη θέση ενός κόσμου που εσέβετο την παράδοση και την προγονική μας εμπειρία.